Archive for February, 2011

Dag 15,16,17 (26,27,28 feb) DRIE DAGEN ZANDHAPPEN IN SAHARA / MAURITANIE| Banc National Park.
Nog even kort terugkomend op Nouadhidbou, de eerste stad in Mauritanie waar we slapen: wat een andere wereld. We komen aan op onze camping, dit is een omheind gebied midden in de stad en toeren zo eerst door de stad zelf heen, wat een chaos. Links en rechts rennen mensen de straat over (die overigens weer een stuk donkerder zijn geworden) en een auto op de linkerbaan die stil staat zonder ook maar iets van verlichting is geen uitzondering. Vanaf het begin rijdt er al een politie escorte mee, en die zal bij ons blijven in Mauritanie, dit is via de organisatie geregeld.
De volgende dag rijden we 100km over de weg, we zijn nu met alle off road teams tezamen in dit land vanwege de veiligheid, wat een extra organisatie met zich meebrengt om alles bij elkaar te houden. Om de zoveel tijd moeten we stommen omdat de Golf van onze belgische vrienden de woestijnkonijnen moet spoelen. De motor is al een keer op hol geslagen en dit willen ze nie tnog een keer! De omgeving is armzaling, zanderig en het waait. Overal staan huisjes, we kunnen ons moeilijk voorstellen dat hier mensen wonen. Wat een verschil alweer met marokko.
Opeens zegt de gids ‘hier rechts, hier rechts, het zand in!” Nergens is een paadje, we rjiden een stukje het zand in om dan snel te stoppen en lucht uit de banden te laten lopen. En dan is het gas, vol gas, de vlakte in, enkele auto’s hebben gidsen aan boord om de weg te wijzen, geen idee hoe ze navigeren….af en toe moet het gas eraf om om de zandduintjes te passeren en venijnige gaten. Iedereen is weer zo blij als een klein kind, na 1500km asfalt de afgelopen drie dagen mogen we eindelijk weer spelen!
Vlak voor zonsondergang komen we aan bij de oceaan, Ard bedenkt zich geen moment, springt uit de auto en neemt een duik in de oceaan, heerlijk. De gidsen hebben vanmorgen een geit meegenomen, levend. Hij werd eerst op het dak gebonden, maar dat vonden sommige andere teams onverantwoord, dus is hij maar achter in de auto gestopt. Weet niet wat beter is. Deze werd geslacht en verdeeld tussen de teams, de een vond het lekker, de ander niet zo. De avond valt en we zitten nog lang na te genieten, in slippers, korte broek, mooie verhalen, en zeegeruis op de achtergrond.
De volgende morgen nemen Peter & Maarten een duik in de oceaan als ochtenddouche, heerlijk wakker worden! De tweede dag sahara is niet veel anders, maar nu met meer zandstormen en vechtende tweewiel aangedreven auto’s, die ook vandaag meerdere malen vast komen zitten, naja..je kan goed zien wie er wel goed kan sturen, en wie niet. De 4x4s hebben een makkie en makken het zelfspannend door af en toe een losse zandduin in te rijden. Ook rijdt er een Ami mee, deze was al eerder halfdoorgezakt maar gaat vandaag nog verder, met een flink aantal spanbanden wordt de carrossorie bij elkaar gehouden en gaat hij op de sleep verder achter onze Go2Dakar patrol.
Sávonds hebben we weer een camping,…al zijn er geen faciliteiten en is het eigenlijk geen camping te noemen. Wat er wel is zijn 6 landcruisers vol met mannetjes met wapens die onze campingplaats omsingelt hebben, voor onze bescherming gelukkig.
De derde morgen springen er nog meer in de oceaan. We vervolgen onze weg langs het strand van de atlantische oceaan, rijden langs de waterlijn, lekker hard en er komen er maar weinig vast te zitten. Na 60km duiken we weer terug de weg op, om niet veel later aan te komen in Nouakachott, de hoofdstad van Mauritanie, een heel vervallen bedoeling. We kunnen eindelijk weer douchen, ookal is het koud, dat maakt ons niet uit. Ook kunnen we even de website updaten, maar een biertje drinken zit er niet in hier….alcohol is amper te verkrijgen in dit land. Morgen rijden we naar Senegal.

Dag 10 (21 feb) |STENEN WORDEN GROTER| Zagora – Foum-zquid| xx.xxu – xx.xxu | 140km + een beetje
We zitten nu al in de Sahara, al hebben we het bordje gemist. De Sahara bestaat niet alleen maar uit zand, het is ook grotendeels rotsen en stenen, en dat hebben we geweten vandaag. Op een gegeven moment gaan we rechtsaf de weg af richting het waypoint. Een stukje fiche fiche, waar Ton het Werkpaard goed doorheen stuurt. Dan pakken we een weggetje met stenen, en nog meer stenen. Goede bodemvrijheid is cruciaal hier en goede stuurmanskunsten ook, het is technisch rijden om de stenen en knipgaten goed door te komen. De stenen worden groter en groter todat ze in bergen veranderen. We komen erachter dat we een doodlopende vallei in zijn genavigeerd en niet meer verder kunnen, helaas! Misschien had die”drukgebarende berber toch gelijk die we eerder tegenkwamen “dit stuk is onmogelijk om te rijden”. We hebben 2.5u verloren, maar het was wel mooi! Op een lekke keerring van de disco na hebben we eigenlijk geen problemen gehad vandaag! Dat is ook weleens lekker.
We komen in aan in Foam-zguid en willen tanken bij enige tankstation. Ondanks de mooie neon verlichting die de rest van de straatverlichting overschreeuwt, hebben ze geen diesel voor ons. Dat zullen we morgen 60km verderop moeten vinden. Samen met Mercwaardig 2 zijn we de eerste op de camping Sable d’Or. We geven de campingbaas een sleeptouw en hij gaat hout voor ons sprokkelen. De overnachting met goed ontbijt kost verder 5 euro pp.
De andere teams komen een paar uur later binnen, inclusief onze adoptiemeisjes Hakuna Matata & Desert Angels, ze hebben ons gemist de afgelopen twee dagen, en wij hen ook. Rond het kampvuurtje wordt het al snel gezellig met de teams, iedereen heeft genoeg sterke verhalen te vertellen en de laatsten gaan rond drie uur naar bed.

Dag 11 (22 feb) | NAAR ICHT | Foum zguid-Icht | 10.30u – 19.00u | 285km
Eerlijk ontbeten in het zonnetje met de andere teams, de sfeer is heel relaxt en niemand schijnt echt haast te hebben, de groep wordt wel steeds hechter. Het werkpaard blijft de zwakste schakel in het geheel, want de koppelingscilinder geeft problemen, een cupje vervangen helpt en we kunnen vertrekken.
Vandaag is het relatief makkelijk, we rijden asfalt, het is cruisen. Onderweg stoppen we bij een watervalletje om een vrisse duik te nemen en het zand uit onze oren te wassen, heerlijk.
Even later parkeren we onder een willekeurige boom langs de weg om te kunnen picknicken in de schaduw, het is namelijk al dertig graden. Eenmaal in Icht blijkt de camping aan de voet van een kleine berg te liggen en pakken we nog even de zonsondergang mee. We laten weer eens voor ons koken, typisch marrokaans, geen idee hoe het heet of wat het precies is, maar het smaakt goed, we weten ondertussen dat de marrokaanse keuken goed is.

Dag 12 & 13 (23/24 feb) ASFALTDAG EN|Icht – Layoune-Dakhkla | 1143 km
De komende twee dagen leggen we ruim 1100km af en laten veel speelterrein (duinen) links en rechts liggen om optijd aan te komen bij de grens van Mauritanie.
We stoppen vrij snel in Guelmim, hier zijn andere teams gisteren al bekogeld en ook wij krijgen wat stokken naar onze auto toe, maar het zijn meer kwajongens lijkt het. Dit na aanleiding van de vreedzame demonstraties tegen de regering, ofwel het tunesie effect. Het is echter een van de weinig grotere steden die we tegenkomen, en de keerrring van de disco lekt al een paar dagen dus die willen we graag vervangen. We vragen naar de Land Rover specialist en komen uit in een oliezwart schuurtje ter grootte van een zeecontainer met een bonte verzameling aan onderdelen. De man heeft zeer zeker verstand van zaken en haalt met preciese de naaf los. Heel gek ligt het onderdeel niet op voorraad, maargehaast springt hij op z’n brommertje om het stadje af te zoeken naar de passende keerring, zonder resultaat helaas, en we zijn een uur verder. De marrokaanse oplossing is het lager insmeren met vet zodat het de olie tegenhoudt, dit blijkt te werken tot zover.
De weg is saai en lang dus worden er weer eens goede gesprekken gehouden in de auto. Ook komen we de eerste echte politiechecks tegen, huisje, hekje, mannetjes en opgeleukt met spijkerbedden en shotguns. Het ziet er dreigender uit dan het is, want ze willen alleen onze (vooraf ingevulde) formulieren hebben, zodat de overheid een soort van weet waar ‘we’ (de toeristen) zijn, mocht er iets gebeuren in het land. Ook wil de dienstdoende bewaker graag een ‘cadeau’ of ‘bon bon’voor hem, en hebben we al meerdere malen een 40+ politieman blij gemaakt met een lollie….
De zee komt in zicht en de luchtvochtigheid neemt toe, dit merken we omdat we allemaal beginnen te zweten in onze shirts opeens, hier hadden we in de droge woestijn geen last van. We kamperen op een zeer afgelegen camping, 4.5km rechts de weg af, het waait en koelt snel zodra de zon zakt.
De volgende morgen poetsen we onze tanden met zeewater uit de kraan, terwijl de muis in een rondje wordt aangesleept door haagse harry, hij blijft elektrische problemen houden, zal wel iets met de ‘aanzetter’zijn.
Wederom een lange asfaltdag, voor het eerste krijgen de rijders ook zin in een bakkie koffie onderweg om een beetje fit te blijven, dat was de andere dagen wel anders. Onderweg zien we twee gekantelde vrachtwagens die de macht op over stuur is verloren op het smalle weggetje, dus opzich kan die koffie geen kwaad.
Onderweg krijgen we nog een stukje bijles in geopolitiek. We rijden in de westelijke Sahara, de marrokanen vinden dat dat stuk land van hen is, maar dit wordt internationaal nog niet erkend. Dat weerhoudt ze er niet van om alvast steden te bouwen om het bewoonbaar te maken, niet dat iemand er wilt wonen, zelfs nu dat het belastingvrij is gemaakt blijven het ghosttowns. Het land is interessant omdat het 96% van de wereldvoorraad fosfaat bevat….geopolitiek dus.
Tegen zonsondergang arriveren we in Dakhla en stoppen op een kitesurfbeach, het is een toeristisch gebeuren hier, ook een stuk moderner. Op de camping staat wederom een stevig windje, maar met een opgespannen zeiltje hebben we een mooie kookhoek gecreerd en doet team Higland Explorers (stefan & Renske) lekker voor ons koken, ze hebben nog genoeg eten aan boord voor 16man.
Savonds vertekken een aantal mensen naar de stad Dakhla zelf, want er is een muziekfestival aan de gang, het wordt niet laat gemaakt want de volgende morgen moet vroegen worden vertrokken voor de grensovergang naar mauritantie.

Dag 14 (25 feb) GRENSOVERGANG MAURITANIE| Dakhla – Nouadhibou| 07.00- | 425 km
6u opstaan, bijna weggewaaid in de tent vannacht, en om 7u vertrek met alle teams die door het park willen, dat zijn er ruim dertig, in de voorste auto ‘La Freak’zit de grappige gids die ons gaat helpen vandaag, een mooi colonne!
De eerste grensovergang is van Marokko naar niemandsland en duurt zo’n drie uur, schijnt normaal te zijn. Vanwege de islam kunnen de vrouwen beter bedekt de grens over, eentje schijnt het niet te begrijpen en loopt rond in bikini en hot pants, zij begrijpt het nog niet helemaal.
Veel papiertjes invullen en hokjes later morgen we eindelijk, het is vooral wachten omdat he zo’n grote groep is. We rijden nu door een stukje niemandsland, een zone van 3km van het ene land naar het ander wat echt van niemand is. Hier wonen verbannelingen en aan de zijkant van de weg staan talloze uitgebrande auto’s. Ook begrepen we dat we op het pad moeten blijven, want in het veld kunnen landmijnen liggen, dat doen we dan maar. Met een slakke gangetje hobbelen we verder, 2wds voorop.
De grens bij Mauritanie lijkt relaxter te zijn, weer wachten, dus wordt er een balletje getrapt met de bewakers, hier komen we in 3,5 uur doorheen. Hoort nog een mooi verhaal bij, maar dat vertellen we thuis wel, nu geen tijd. We zijn in Nouadhibou en gaan vandaag het park in.

Dag 8 (19 feb) | ACHTERAS KAPOT WERKPAARD | Merzouga-| 08.30u – 19.00u | 120km
Vandaag scheiden onze wegen met de dames, zij rijden in de 2wds de normale route, terwijl wij voor extreem gaan. Na wat brood & water gekocht te hebben in het dorpje zijn we klaar voor vertrek, we zullen immers vannacht zelf kamp moeten maken in de woestijn ergens. De eerste 20km gaan nog over asfalt. Dan komen we op het punt waar we off-road moeten. Hier staan teams De Schutter/van Damme (Drontenaren) al te wachten. De plek waar we het zand in willen is afgesloten ivm militaire oefeningen. Een mannetje op brommer (bromvlieg) wil ons wel een alternatieve route laten zien oostwaards. We volgen , stuk of 20 teams in totaal. En dan begint het, huppakee het losse zand in, eerste stukje gaat nog goed. Al snel raken we groot deel van de teams kwijt, zij blijven met de 2wds steken. Een klein stukje verder zit eerst de go2dakar, dan werkpaard en dan highland explorers vast. De rest weet er met moeite doorheen te komen, 4-laag, tweede versnelling. Sleepkabels, zandplaten, en we rijden weer. Tactieken worden besproken, vooral niet schakelen in het losse zand en gang houden is het devies. De Muis zit nog even vast en de Disco ook, maar daarna gaat het goed.
Er zijn geen wegen meer, die leggen we zelf aan. Door zandduinen, zoutvlaktes, rotswoestijnen. Navigeren doen we op gps-coordinaten die we door hebben gekregen van de organisatie en met de zon en zandduinen. Al snel zijn Boudewijn & Matthijs, de doorgewinterde scouts, degene die ons leiden. 1 of 2 auto’s voorop, uitstappen, duintje oprennen, vooruit kijken “bij die duin links, en dan daar gelijk rechts” banen we ons een weg door het landschap. Door de eerder genoemde side-track, zijn we flink aan het dwalen, droogstaande rivier in en er dan weer uit zorgt voor spectaculaire acties, waar wielen loskomen van de grond en het stijl omhoog is af en toe. Rijden doen we nu echt met zn tweeen in de auto, samen kijken en strategien bedenken. Allemaal rijden we met een big big big smile op ons gezicht, man wat is dit gaaf zeg, hier kwamen we echt voor, de meesten van ons hebben nog nooit zoiets meegemaakt.
Ondanks dat we echt ver van de bewoonde wereld vandaan zitten (geen gsm bereik bijv.) is het onverstelbaar waar de ‘fruitvliegjes’vandaan komen. Elke keer als we stoppen voor een foto of overleg komen er uit alle windrichtingen een paar jongetjes aan, vaak rennend soms op een oud fietsje, fruitvliegjes noemen we ze, en als ze op de brommer zijn dan is het een bromvlieg. We denken serieus dat ze uit een luikje uit de grond komen, of in een kamelenpak zitten (we zien wel kamelen onderweg). Een gids rijdt nog een stukje mee, hij zal ons wel uitgelachen hebben. Wij met zwaar beladen en geprepareerde 4x4s bedwingen met moeite de pistes, terwijl hij vrolijk met z’n brommertje driek keer zo snel voorbij hobbelt.
Bij gps-punt 20 van de 26 komen we weer op de normale extreme route, nog geen halfuur later stopt Ton even omdat hij olie ruikt. Het blijkt iets meer te zijn, want de achteras van het werkpaard is gebroken. Shit! Hoor je iedereen stilletjes denken, want dit is serieuze schade. Met sjorsbanden, en een eigengemaakte strop repareren we het. De cardanas wordt losgeschroeft, zodat het een voorwielaangedreven auto wordt, verder wordt zoveel mogelijk lading naar andere auto’s overgeladen zodat hij zo licht mogelijk is. In totaal zijn we twee uur bezig, en besluiten we ook maar even eten te maken. Weer komen er fruitvliegjes naar ons toe, eentje in een defender zelfs en hij helpt ons. In zíjn dorpje zit een lasser, we besluiten hem te volgen, met een gangetje van 9km/u, toch iets langzamer dan het eerdere 15km/u. We komen andere teams tegen; duinrellers, camelsnachters, dakar makebelieve, & bonaire. Zij vinden het ook een goed plan om naar het dorp te rijden, want daar is een hotelletje.
In het hotel worden we goed ontvangen door de berbers. Maarten houdt een kort gesprekje met de tolk, en leert dat de berbers heel gastvrij zijn, ze willen graag andere mensen ontmoeten zodat ze kunnen leren over andere culturen, en bieden ons kruidenthee aan (er zat woestijngras in). Ton heeft ondertussen een achteras gevonden in Zagora, 130km hiervandaan. Ze willen hem gelijk komen brengen en zullen er rond middernacht zijn. Ton, Leo & Matthijs gaan voorslapen zodat ze snachts kunnen helpen, terwijl de rest het werkpaard al klaarzet voor reparatie. Boudewijn zet de gps-coordinaten voor de volgende dag alvast in zijn apparaatje, terwijl er op trommels traditionele muziek wordt gespeeld.
Om half2 komt de achteras achterin een knalgele professionele defender aangescheurd, we hadden al van deze gozer gehoord, hij verdient zijn brood met het helpen van avonturiers in de woestijn. De auto’s staat nog niet stil of er springen twee monteurs uit en beginnen als een gek te sleutelen, binnen twee uur is het klusjes geklaard. Ton, Leo, Ard & Matthijs mogen ook geen vinger uitsteken om te helpen, dat doen ze liever zelf, dus gaan zij met de andere auto’s bezig. De monteurs gaan door en komen de volgende morgen terug.

Dag 9 (20 feb) | | Tafroud – Zagora | 08.30u – 17.00u | 130km
De lokale monteurs zijn nog bij het belgische team woestijnkonijn geweest om te sleutelen en nemen deze mee op sleeptouw vandaag richting het plaatsje Zagora. Wij volgen want we moeten nog even afrekenen met de grote baas. De VW Golf gaat met een sleepstang achter de defender en stuift er met 80km/u door de woestijn vandoor, ongelofelijk wat een malloot zo snel door de kuilen en gaten! Wij proberen te volgen, maar besluiten al snel om het rustiger aan te doen want hebben geen zin om de boel kapot te rijden door ze te volgen. Gelukkkig wacht hij af en toe op ons.
De nieuwe achteras die onder het werkpaard is gekomen is ook van een Patrol, maar een iets andere (3.3. ipv 2.8), hierdoor is het nog steeds een voorwieelaangedreven auto. Onderweg moet er nog een stukje ijzer worden weggeslepen, maar voor de rest houdt de as zich goed en kunnen we de route semi-extreem vervolgen.
Aan het eind van de middag komen we aan in Zagora, opeens weer bewoonde wereld na twee dagen bijna niets gezien te hebben. Al snel komen we in de jobshop terecht van onze monteurs, ze hebben van alles liggen, wat een garage! Dan wordt er over de prijs onderhandelt, hij weet dat hij macht heeft, de as ligt er immers al onder en we willen toch door. 1200 euro wil hij er voor hebben, slik. We geven hem een band, koelkast en autoradio, de prijs zakt naar 1000 euro maar blijft daar opsteken. Nog even een keer slikken. Maarja, weinig keus anders. Snel betaald en naar de camping gegaan. Op het kamp hebben we zojuist alle auto’s losgetrokken en opnieuw ingedeeld. Betere gewichtsverdeling en al het overbodige eruit gegooid, want we hebben geen zin om weer iets kapot te rijden. Morgen starten we weer in de extreme route en kijken hoe het werkpaard het bij kan houden…opzich zou het moeten lukken want een dikke volvo en renaultje 4 redden het ook…we zullen zien!

Het gaat ons nog steeds allen goed, de sfeer is fantastich!

Honderden foto’s en filmpjes al gemaakt, dit is een losse greep.

Dagboek Amsterdam-Dakar Challenge | Team Volllebolle

Dag 1 (12feb) | VERTREK |Amsterdam – Ory de la Ville (FR) | 11.15u – | 567km
Op deze druilige zaterdagmorgen heeft een grote menigte zich verzameld op de NDSM-werf in Amsterdam-Noord. Hier vertrekt Team Vollebolle in de Amsterdam-Dakar Challenge 2011. In totaal staan er 50 equipes aan de start en met de meegebracht fans is het en drukte van belang.
Net na elven klinkt het startschot en vertrekt de kolonne onder luid getoeter van de werf, bij sommige achterblijvers is niet goed te zien of de druppels op de wangen van de regen komt of van de tranen. De politie sluit de eerste paar kruispunten af zodat iedereen door kan rijden, eenmaal op de snelweg gaat het direct al fout, de ene helft zit op de A4 de andere op de A2, iets met een goed begin? Gelukkig komen we bij de stop in Hazeldonk weer allemaal bij elkaar, Team GRIP heeft hier voor een kopje koffie en bakje nootjes gezorgd, goed geregeld! De radiateur van het Werkpaard lekt een beetje, dus gooien we er een pil in om dit tegen te gaan.
Daarna stappen we weer in de auto’s om kilometers te vreten, samen met team Hakuna Matata (Merette & Yoni)en Highland Explorers (Stefan & Renske). De snelheid komt niet boven de 100km/u uit, met het werkpaard voorop, want deze is het langzaamst, en de Disco wordt de vaste hekkensluiter.
Boudewijn heeft kennissen (Linda & Johan) wonen vlak boven Parijs in Ory de la Ville, zie bied ons gratis onderdak aan en een overnachting, de stop is wel wat eerder dan we hoopten, maar besluiten het toch te doen. Bovendien ontlopen we zo de avond spits van Parijs. Bij Linda & Johan krijgen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld en drinken we een biertje tot half12.

Dag 2 (13 feb) | KILOMETERS VRETEN | Ory de la Ville – Burgos (ESP) |06.00 – 21.15 | 1055 km
De genoemde tijden zijn wanneer we wegrijden en aankomen. Half6 opgestaan en na een snel frans ontbijtje ingestapt, want we moesten een grote afstand afleggen vandaag ! Hakana Matata is nog niet helemaal wakker, want zij schampen een vangrail, dat had veel erger kunnen aflopen. De eerste dagen horen er een beetje, maar zijn dodelijk saai qua rijden..lange saaie snelwegen en het enige spannende is tol betalen en tanken af en toe (we rijden 1 op 10). Gelukkig heeft elke auto een 27mc bakkie aan boord, hiermee kunnen we lekker met elkaar ouwehoeren onderweg en zodoende schieten de kilometers voorbij! Nu al typerend is de flauwe humor over de radio, vooral Frenk profileert zich als de slechte woordgrappen koning. Iedereen kan er om lachen gelukkig.
s’Avonds belanden we in Burgos, precies zoals het roadbook aangeeft. Hier zitten we met een aantal andere teams in en modern maar sfeerloos weghotel. Er zitten ook wat andere teams, en we delen de eerste avonturen, sommige equipes hebben al flinke problemen gehad, bij ons valt het nog mee gelukkig.

Dag 3 (14 feb) | NAAR DE FERRY | Burgos – Puerto Sotogrande (ESP)| 06.15u – 19.30u | 890km
Nog geen kwartier onderweg en de r.a. zij-ruit van de Disco springt spontaan kapot. Dat is vreemd. Met twee vuilniszakken en een halve rol duct tape wordt een noodraam in elkaar gezet en kunnen we de weg vervolgen. De Desert Angels zaten ook in het hotel en rijden vanaf vandaag ook met ons mee. Meer kleine probleempjes ontstaan, zo springt bij de Haagse Harry steeds de zekering van het remlicht en het grijze muisje heeft ook een chronisch storingsprobleem, Ard & Boudewijn rijden zelfs een tijdje zonder radio, 27mc…opeens moeten ze serieuze gesprekken met elkaar houden.
Bij een tankstop staat opeens een kwart van het deelnemersveld tegelijk te tanken, 12 auto’s. Dat is het leuke, elke keer horen we weer andere teams over het bakkie, die voor/achter/naast ons rijden. Het ene team vind onze grapjes leuk, de andere niet. ‘s Avonds komen we aan in Puerto Sotogrande, hier zitten alle 50 teams in Hotel Las Camellias, super gezellig en we drinken biertjes tot half 3 in de nacht.
Dag 4 (15 feb) | IN MARROKO | Puerto Sotogrande (ESP)- Fès (MAR)| 06.45u – 19.00u | 327km
Met een lichte kater vertrekken we een kwartier te laat richting Ferry Boot in Algeciras, Ton voorop in het werkpaard en een dikke 40 auto’s daarachteraan. De overtocht duurt 45minuten, wat ons mooi de gelegenheid gaf om te ontbijten, behalve Ronald want die trekt het slecht. Daar aangekomen wilde het muisje niet meer starten en heeft Frans hem met de Go 2 Dakar aangetrokken. Full Pull!! Op een glad aluminum vloertje in de boot een auto aantrekken. Puur geluk haha. Eenmaal weer op het vaste land was het nog een paar kilometer rijden naar de grensovergang. Lange rijen en groene formuliertjes invullen. Voor een paar euro willen de locals dat wel voor je doen. Later kwamen we erachter dat als je zelf naar voren loopt en zelf die formulieren regelt dat je geen geld kwijt was en misschien nog wel eerder aan de beurt was. Sommigen moesten hun hele auto uitladen en aan ons vroegen ze alleen of we “guns” bij hadden. Vriendelijk glimlachen en we mogen weer verder. Direct over de grens komen we aan in een hele andere wereld. Burka’s en mercedes 190 D’s overal. Leo kan zijn geluk niet op!
Onderweg hebben we veel regen, dikke plassen op de weg waar je echt voor af moet remmen. Ook grote gaten in de weg die je ontwijken moet. Echt heel anders rijden dan in het vertrouwde Nederland. Maarten en Frans waren ook lekker in de Go 2 Dakar aan het cruisen toen in eens een mercedes bus 208 D voor ons in de ankers ging. De remmen deden het prima, maar het contact met de banden en het wegdek liet de wensen over wat een grote klap als gevolg gaf. De achterdeuren van de bus gingen open en twee vrouwen stapten verward uit. Maarten liep naar de bestuurder toe en die zat nog wat met zijn radio te prutsen, volgens mij had hij het nog niet echt door wat er gebeurd was totdat zijn vrouwen begonnen te roepen. Ons marokkaans is niet zo goed en zijn nederlands was zeker niet beter dus communiceren ging niet echt goed. De schade aan de bus was minder dan aan onze patrol want de bus had met zijn trekhaak de boel opgevangen. De bumper van de Patrol is dubbel en beide koplampen staan op half zeven. Met een beetje stellen, met 3 man trekken aan de bullbar en een nieuw lampje moet het weer een beetje in fatsoen te krijgen zijn. De schade aan de bus konden we gelukkig afkopen met €40,-. De schrik zat er goed in, het uur erna was het dan ook erg stil op het bakkie, maar na lange tijd begonnen de vollebregten grapjes weer. Wat??? Ik ga door een tunnel, ik versta je niet.
‘s Avond in Fès aangekomen samen met Hakuna matata, de Higland explorers en de Desert angels proberen we met 16 auto’s een hotel te zoeken in smalle straatjes. Een man met een brommertje leid ons de weg, hij maakte nog een mooie 180 graden bocht en klapte bijna tegen de Haagse Harry aan. Het smalle straatje was nog doodlopend ook, met zijn allen achteruit in de regen, dit geeft een mooie plaatselijke chaos met luid toeterende locals. Een hoop lol voor ons dus. Een camping had vanavond niet echt onze voorkeur aangezien het al de hele dag regent en het zag er nog niet naar uit dat het snel op zou houden. Na enig manouvreren en een belletje naar Arjen de Schutter hebben we een hotel. Twee straten verder konden we onze bolides bewaakt parkeren en bood hotel Batha ons een slaapplek. We eten lekker traditionele tajine in het hotel en met een bus lampenolie probeert de ober het vuur op te stoken. Om wat uurtjes slaap in te halen van de vorige avond gaat iedereen op tijd naar bed.

Dag 5 (16 feb) | SLAPEN ONDER DE PALMBOMEN | Fès – Meski Oasis| 08.30u – 19.00u | 411km
De accu van het muisje is al een paar dagen slecht, dus bij de lokale Profile proberen we in een buitenwijkje van Fès een nieuwe te scoren, Leo & Ton voeren het woord. Terwijl we daar stil staan komen we er achter dat het werkpaard een lekke koelslang heeft, gelukkig hadden we wat extra slangen mee en is het euvel zo verholpen. Terwijl Frans, Matthijs & Ton hier druk mee zijn, vergaapt de rest zich aan het chaoctische straatleven. Iedereen rijdt door elkaar heen, wegen zijn overal opgebroken en nergens lijkt structuur in te zitten.
We nemen de escaperoute op de escape route vandaag, omdat er op de bergpas een halve meter sneeuw lag. We rijden op flinke hoogte, 1700m gemiddeld door een rotsachtige woestijn. Het is uitgestrekt en geen boom te bekennen, die zijn natuurlijk gebruikt voor de Bosatlas.
We slapen in de Meski Oase, onder de palmbomen vannacht, wat een plek! Kleine jongetjes komen naar ons toe om allerlei waar te slijten. Peter weet zijn bol-trui te ruilen voor een jillaba, echte ruilhandel! Later ruilen Ronald & Frenk er nog vier voor alcohol-vrij Bavaria bier.
Dit is de eerste nacht dat we gaan kamperen, de 2-seconden tentjes worden uitgevouwen en de potten witte bonen worden opengetrokken, daar hebben we genoeg van bij. Een blik XL bratwursten is het vlees voor vanavond en omdat we niet konden kiezen tussen groenten en tomatensoep, hebben we er groenten-tomaten-soep van gemaakt, prima! s’Nachts steekt een fikse wind op en s’morgens worden we wakker met een laagje zand in de tent…. dat zal wel zo blijven.

Dag 6 (17 feb) | EN OPEENS HIELD DE WEG OP | Meski Oasis – Merzouga| 12.00u – 17.00u | 116km
Eindelijk een relaxt dagje vandaag, we hoeven niet zover te rijden. S’ochtends bezoeken we eerst nog met een aantal teams een ruïne, fijn om even iets anders te doen. Het is een imposant bouwwerk waar de tand des tijds flink heeft huisgehouden. Indrukwekkend, maar verder weten we niet precies wat hier heeft afgespeelt, aangezien er geen bordjes bij staan of een brochure van te vinden is. Om er te komen liepen we over een paar akkertjes, geen john deeres en polen aan het werk, maar pakezels en vrouwen in gewaad.
Tegen twaalven vertrekken we van de camping, en lunchen even later in Erfoud. Ard maakt van z’n lange broek een korte broek en de eersten zijn al verbrand in het gezicht. We stappen weer in. Terwijl Ton de route uitlegt over het bakkie, mist hij even dat de weg ophoudt en wordt met een rotklap het off-roaden ingeluid. Het eerste stukje zijn wasbordjes en de gemiddelde snelheid daalt snel. De lachen worden steeds breder achter het stuur en niet veel later zitten we in het zand en binnen 3 minuten zitten er gelijk 3 auto’s vast, de 2WDs van de dames en een audi. Met gejuich stappen de Vollebolle uit de auto, yes! Hoera! Sleepkabels pakken, want dit is mooi. De eerste sleepbeurt is gratis, daarna zijn we voor een tientje hun vriendje;). Overal waar je rijdt kan je je eigen weg van maken, achter elkaar is niet heel slim ivm grote stofwolken, maar met z’n zessen naast elkaar stuiven we door. In de laatste kilometer knalt Ton in het werkpaard door een dwarsspoor en springt de achterruit in duizendstukjes. We hadden eerder al geleerd dat vuilniszakken en duct tape goede vervangers zijn.
Navigeren gaat nu op gps-coordinaten, en we komen aan op de camping La Tradition in Merzouga, wat overigens niet veel meer is dan een hutje midden in de woestijn, met op de achtergrond een grote zandduin. De camping is inclusief avondeten en ontbijt, het eten is erg goed. De avond valt en we vallen snel in slaap. Een aantal ‘wachters’ staan in de duinen om te zorgen dat er geen gespuis in de buurt van het kampement komt.

Dag 7 (18 feb) | 1e RUSTDAG | Merzouga| 06.15u – 19.30u | 0km
We kunnen uitslapen vandaag, maar toch is iedereen weer rond 8 uur wakker. Ton & Ard vertrekken met de disco naar een dorpje, ze hebben gisteravond onderhandelt dat er voor 2 banden en 20 euro een plexi-glas raampje wordt geplaatst. Leo & Matthijs slopen de dubbele bodem uit de Haagse Harry, deze gaat fungeren als nieuwe achterruit van het werkpaard. Met de boormachine die we van Aad gekregen hebben en een zaag die we geleend hebben van een ander team, maken we de plaat op maat en kunnen we het werkpaard weer afsluiten zoals het hoort. Ondertussen hebben Frans & Maarten even de tijd om deze verhalen uit te typen. Matthijs helpt Carmen de Schutter met het uitstippelen van de gps-route voor de volgende dagen. De rest zit lekker in het zonnetje te genieten en praat bij met de andere teams. Robbie’s gedoneerde snowboard wordt gebruikt om de zandduinen te bedwingen.
De rest van de dag weten we nog niet wat we gaan doen, zit nu in ieder geval in een cybercafe op een plastic stoeltje de verhalen door te sturen. Geen idee wanneer we weer een beetje normaal internet hebben, maar zodra we de kans hebben sturen we weer een update! Het gaat ons allen goed in ieder geval, tis net vakantie!

We zijn al even onderweg, maar willen dan nu de laatste sponsor aankondigen: Gicom Jachtcentrum in Ketelhaven!

Gicom Jachtcentrum kunt u terecht voor veilige winterstalling voor motorboten en zeilschepen voor zowel binnen als buiten. Dankzij haar gloednieuwe bokkensysteem kan de bok passend worden gemaakt voor ieder type schip. Daarnaast biedt Gicom een flexibele en betrouwbare dienstverlening op maat, uitlopend van polyester reparaties tot het schoonmaken van uw schip en van betimmering tot schilderwerkzaamheden. Het jachtcentrum is ook gespecialiseerd in de inbouw en verkoop van motoren, onderdelen en installaties. Op het terrein is een watersportwinkel aanwezig met een ruim assortiment aan scheepsbenodigdheden. Gicom Jachtcentrum Ketelhaven biedt u een mooi plekje midden in watersportland.

Website: www.gicomjachtcentrum.nl

Zaterdag 12 februari 2011 gaan we van start. Na 9 maanden voorbereiding zijn we er klaar voor. Met tien enthousiaste mannen, vijf oude Barrels, tentjes, slaapzakken, reserveonderdelen en gereedschap zijn wij klaar om de uitdaging aan te gaan.

De auto’s
Het is gelukt om geheel volgens de spelregels van de Amsterdam-Dakar-Challenge, auto’s aan te schaffen van ca. € 500. Vier Nissan Patrols van een jaar of 20 oud en één Landrover Discovery met vier en een halve ton op de klok. Er waren wel wat sleuteluren nodig om ze eerst APK- en daarna nog woestijnwaardig te krijgen, maar dat is vast een goede oefening en uitstekend voor de teambuilding.

De route
De eerste paar dagen wordt het kilometers vreten om via België, Frankrijk en Spanje bij de boot naar Marokko aan te komen. Dan kan de vierwiel aandrijving aan en wordt het pas écht leuk. Mauritanië doen we in colonne met andere deelnemers van de rit, langs de kust. Daarna is Senegal aan de beurt waar het officieuze einddoel Dakar ligt. Daar gaan we ongetwijfeld het stof uit onze kelen spoelen en na een paar dagen genieten van dit succes, rijden we door naar Gambia waar we de projecten van Nice To Be Nice gaan bezoeken. Daar gaat het geld dat de auto’s op de veiling in Banjul opbrengen naartoe.

Sponsoring
Veel bedrijven en particulieren hebben een bijdrage geleverd om de vijf auto’s naar Afrika te kunnen rijden, financieel danwel, materieel. Op de basissschool ’t Hoge Land in Epe, is zelfs een heel project opgezet om de leerlingen bewust te maken van de situatie in Afrika, waar het voor veel kinderen niet vanzelfsprekend is om naar school te gaan. ’t Hoge Land organiseerde een groots opgezette sponsoractie. Er is een mooi bedrag bij elkaar gesprokkeld waarmee een mooie bijdrage geleverd wordt aan het realiseren van één van de millenniumdoelstellingen: alle kinderen in de wereld een kans op onderwijs te geven. De kinderen in Gambia zullen erg blij zijn met uw hulp. Langs deze weg willen wij, als Team Vollebolle, iedereen die een bijdrage heeft geleverd hartelijk bedanken!

Nice To Be Nice en Laat Gambia Leren
Naast de opbrengst van de auto’s kunnen Nice To Be Nice en Laat Gambia Leren nog een aardig bedrag tegemoet zien dat besteed kan worden aan de bouw van scholen. Team Vollebolle zal één of misschien twee van de projecten bezoeken en de nodige materialen afleveren. Op www.nicetobenice.nl kunt u zien waar de opbrengst voor gebruikt gaat worden.

Hoe zijn wij te volgen
Via de websites www.teamvollebolle.nl en www.amsterdamdakar.com is onze trip te volgen. Er zullen tijdens de rit regelmatig SMS berichtjes worden geplaatst op die websites en wie weet lukt het om zelfs vanuit de woestijn een paar fotootjes te plaatsen. Ook zijn we te volgen via Twitter, Facebook en Hyves, deze links zijn eveneens te vinden op www.teamvollebolle.nl.

Tenslotte
Go2Dakar, Werkpaard, Muisje, Haagse Harry en de Disco, dat zijn de troetelnaampjes van onze Barrels, staan afgetankt (met dank aan SuperTank klaar voor vertrek. Wij kopen nog een paar krentenbollen en flesjes water en stappen in. Let’s go.

Team Vollebolle

——-——–

Team Vollebolle wordt gesteund door: Butter Group International Transport, Go2Dakar, ETEC Grondverzetmahines, Eurol Lubricants, SuperTank, Straalbedrijf Petersen, Toyota industrial equipment, Raven Outdoor & Fishing, Profile Tyre Centre Kalvenaar Zwolle, IJssel Technologie, J. Selier import & export, Brezan Automaterialen, De Compaan brandstoffen, Dufais Catering & Events, HollandPharma, Autoschade Kruik, Motorplanet, S&O Decokay Dronten, J&H Automaterisering, Kinderopvang ‘t Hummelhuis, Autobedrijf Christiaan Bangma, Veluwehof Natuursteen, Boomkwekerij Rijk, Installatiebedrijf Oud, Gibo Groep Accountants & Adviseurs, IVA Bleiswijk B.V., Colournorm reclameproductie & Visualisatie, NTO Metaalspecials, GH Van der Heijden Reclame, Geredo Gereedschap, Autocrossnederland .nl, Car Dynamics, Autoservice De Peel, HRPM Uitzendbureau, Wildkamp Dronten, Auto & motorrijschool “Hans”, Elburg Banden, Nissan Aben en van de Schelde, BKC, Eurogifts, Vereecken, Klaas van Ommen beregeningstechniek, Weevers Mechanisatiebedrijf, Flevo green support, ABN Amro Agriteam Flevoland, Jumbo Heerde, Biertafel.nl, Kash autobedrijf, AutoRent Köhler, Provak Boskoop, Breure loonwerk en grondverzet, HediBouw, snelgarage.nl, Goedhart Motoren, Reclamecentrum Solana, Tuingoud.nl,  Mechanisatiebedrijf Dijkstra & Langeweg, Johan Hofsommer handel- en transportbedrijf, Techno West Services, VSO Makelaars, Aannemersbedrijf v.d. Heijkant, Bénel photo studio equipment, Dijksma koudetechniek, Kemp rijopleidingen, autoservice Hospers,Replacedirect.nl, Opdrachtfoto.nl, Bouwbedrijf van Egmond, Project-01, MTC Flevoland, Zij-actief, Daltonschool De Tjalk, Flevium, van Engelen mechanisatie, Marinol, Ten Berge Limousines & de banden express, Zeebra sattelietspecialist, Gebr. v.d Reep, A. Vollebregt BV, dewit automotive, de wilde de ligny, Serpla  . Wellicht kunnen we nog wat business-to-business genereren? In ieder geval bedankt tot zover!

De auto’s zullen voorzien worden van 27mc bakkies zodat we onderweg met elkaar kunnen praten en waarschuwen voor kamelen op de weg. De bakkies zelf hadden we al van de Osborne groep, maar helaas nog geen antennes. Hier hebben we nu een sponsor voor gevonden, Zeebra sattelietspecialist uit Dronten!

ZEEBRA wordt gerund door Brand en Birgit Zeevat uit Dronten en installeert en verkoopt al 10 jaar lang met groot succes Beeld- en Geluidsapparatuur. Zeebra staat voor kwaliteit en service in haar produkten en installatiewerk. Zowel Brand als Birgit is gecertificeerd in Digitale Satelliet en CAI.

In 2000 is Zeebra begonnen met Satelliet en Cai installaties. Ze leggen nieuwe systemen aan of verbeteren bestaande systemen.
Samen met 7 gespecialiseerde satellietinstallateurs heeft Zeebra Satellietcenter opgericht. Satellietcenter is er voor u en staat voor Service, Kwaliteit en Kennis.

Daarnaast is Zeebra Excellent dealer van Canaldigitaal en voor u het aanspreekpunt voor abonnementsvragen en of uitbreidingen.

De kennis houden Brand & Birgit  op peil door cursussen te volgen, vakbladen te lezen en kritisch te blijven in haar produkten en installaties. Wat kan er beter, sneller of zijn er al nieuwere systemen met meerdere mogelijkheden?

Velen zijn inmiddels overgegaan op Digitale televisie satellietontvangst. Vooral i.c.m. een Full HD scherm krijg je schitterende beeldkwaliteit. Door de rechtstreekse verbinding met de satelliet krijg je strak en natuurlijk beeld. (Dit is niet mogelijk bij de kabelaanbieder omdat er vele (storings) kastjes gebruikt worden.)

In de toekomst komen er veel meer schotels bij daarom is het verstandig om te kijken of een GSO systeem haalbaar is. Met een GSO systeem verwijder je vele tientallen particuliere schotels en vervang je ze voor 1 schotel. Ook in nieuwbouwwijken kun je denken aan GSO.

Zeebra installeert en verkoopt de volgende produkten:

1) Satelliettuner,schotel en toebehoren,zowel vaste als draaibare systemen
2) Internetten met de schotel
3) Automatische zoeksysteem voor satellietontvangst op de boot, bus of camper
4) Beamer met scherm en geluidsboxen
5) Professionele bewakingssystemen met opname op harde schijf
6) Beeld en geluid in de woonkamer
7) Gso systeem op flatgebouw8) Domotica
9) Achteruitrijcamera op camper

Vindt u niet wat u zoekt ? Bel ons dan of stuur een email. Tel: 0321-318645 Email: info@zeebra.nl of neem een kijkje op de website: www.zeebra.nl

Het aftellen voor zaterdag is begonnen! In de laatste week kunnen we echter nogmaals een nieuwe sponsor verwelkomen: Serviceresidentie Molenwijck uit Loon op Zand!

Wonen is een speerpunt in ieders leven. We streven allemaal naar een eigen plek, waar we ons helemaal thuis voelen, voor ons is dat tussen Amsterdam en Dakar, maar later willen we allemaal  een vaste plaats met luxe, zekerheid, veiligheid en comfort. Zij vullen uw wens in om zo lang mogelijk zelfstandig te wonen, waarbij u geniet van 100% privacy en waarbij u volledig de regie heeft over uw eigen leven. U wenst onbezorgd te wonen en leven; onze dienstverlening, uitgevoerd door onze medewerkers, staat garant voor leven zonder zorgen. U leidt uw eigen vertrouwde leven zoals u dit gewend bent. Het verschil is, dat de optimale service en de activiteiten uw leven veraangenamen én dat u zich geen zorgen meer hoeft te maken over uw toekomst; ServiceResidentie Molenwijck staat garant voor direct inzetbare zorg … 24 uur per dag en 7 dagen per week. Alsnog verhuizen naar een verzorgings- of verpleeghuis is niet meer aan de orde; ook deze zorg bieden zij u in uw eigen appartement in Molenwijck.

ServiceResidentie Molenwijck staat voor wonen in een stijlvolle ambiance, optimale service en zorg op maat. Met haar 150 huurappartementen ligt de Residentie heel riant in het landelijke dorp Loon op Zand in het hart van Bourgondisch Brabant. Dichtbij Tilburg, ‘s-Hertogenbosch en het Nationaal Park de Loonse en Drunense Duinen.

De Residentie is stijlvol ingericht, heeft een ruime lounge, een overzichtelijke entree met receptie, een restaurant met zonneterras aan de vijver, een kapsalon, fitnessruimte, schoonheidssalon, winkel, bibliotheek, een internetcafé, biljart en logeerkamers. Diverse clubs, cultuur, activiteiten en uitstapjes dragen bij aan een ongedwongen en prettige sfeer. Een sfeer waar contacten met andere bewoners snel zijn gelegd en die wellicht ook uw leven gaan verrijken, zodat u met recht kunt zeggen: “Molenwijck, leven zonder zorgen”.

ServiceResidentie Molenwijck
Molenwijck 1
5175 WB Loon op Zand
Tel. 0416 – 36 56 00
Fax. 0416 – 36 26 14
info@molenwijck.com
www.serviceflat-molenwijck.nl

Zes dagen voor vertrek mogen we nogmaals een nieuwe sponsor verwelkomen. IJssel technologie uit Zwolle gaat Team Vollebolle ondersteunen om succesvol Dakar te bereiken!

De markt vraagt voortdurend om nieuwe producten! Die wilt u als ondernemer snel en efficiënt in de markt zetten. Dat dwingt u tot flexibel produceren. Snel omschakelen, probleemloos opschalen, voordelig afbouwen. Dat vraagt om voortdurende verbetering van uw productieprocessen.

IJssel technologie is al jaren expert in productieverbetering. De industrie prijst onze integrale en praktische benadering. Wij bedenken aan de lopende band slimme oplossingen voor uw vragen. Onze successen hebben wij te danken aan een combinatie van (mee) denken en (mee) doen. Wat onze bedrijfskundigen en engineers ontwerpen, kan Ijssel technologie construeren, installeren, implementeren en….onderhouden. Een dergelijk pakket treft u nergens anders aan.

Deze werkwijze garandeert u een continue stroom van producten, met een minimale verspilling. Ergonomie en onderhoudsgemak leveren wij er standaard bij, evenals duurzaamheid, veiligheid en plezier op de werkvloer.

IJssel technologie’s visie

Om succesvol te blijven worden aan productiebedrijven steeds hogere eisen gesteld. Dit betekent dat productieprocessen vanuit veranderende markteisen steeds efficiënter, flexibeler en betrouwbaarder moeten worden ingericht. Bedrijven ervaren hierbij een toenemende complexiteit. Hierdoor neemt de vraag naar onze professionele dienstverlening toe.

Door onze unieke combinatie van Productieontwikkeling, Ontwerp & Realisatie en Onderhoud kan IJT op een pragmatische en resultaatgerichte wijze productieprocessen verbeteren en onderhouden, zowel in de breedte als in de diepte.