Dag 15,16,17 (26,27,28 feb) DRIE DAGEN ZANDHAPPEN IN SAHARA / MAURITANIE| Banc National Park.
Nog even kort terugkomend op Nouadhidbou, de eerste stad in Mauritanie waar we slapen: wat een andere wereld. We komen aan op onze camping, dit is een omheind gebied midden in de stad en toeren zo eerst door de stad zelf heen, wat een chaos. Links en rechts rennen mensen de straat over (die overigens weer een stuk donkerder zijn geworden) en een auto op de linkerbaan die stil staat zonder ook maar iets van verlichting is geen uitzondering. Vanaf het begin rijdt er al een politie escorte mee, en die zal bij ons blijven in Mauritanie, dit is via de organisatie geregeld.
De volgende dag rijden we 100km over de weg, we zijn nu met alle off road teams tezamen in dit land vanwege de veiligheid, wat een extra organisatie met zich meebrengt om alles bij elkaar te houden. Om de zoveel tijd moeten we stommen omdat de Golf van onze belgische vrienden de woestijnkonijnen moet spoelen. De motor is al een keer op hol geslagen en dit willen ze nie tnog een keer! De omgeving is armzaling, zanderig en het waait. Overal staan huisjes, we kunnen ons moeilijk voorstellen dat hier mensen wonen. Wat een verschil alweer met marokko.
Opeens zegt de gids ‘hier rechts, hier rechts, het zand in!” Nergens is een paadje, we rjiden een stukje het zand in om dan snel te stoppen en lucht uit de banden te laten lopen. En dan is het gas, vol gas, de vlakte in, enkele auto’s hebben gidsen aan boord om de weg te wijzen, geen idee hoe ze navigeren….af en toe moet het gas eraf om om de zandduintjes te passeren en venijnige gaten. Iedereen is weer zo blij als een klein kind, na 1500km asfalt de afgelopen drie dagen mogen we eindelijk weer spelen!
Vlak voor zonsondergang komen we aan bij de oceaan, Ard bedenkt zich geen moment, springt uit de auto en neemt een duik in de oceaan, heerlijk. De gidsen hebben vanmorgen een geit meegenomen, levend. Hij werd eerst op het dak gebonden, maar dat vonden sommige andere teams onverantwoord, dus is hij maar achter in de auto gestopt. Weet niet wat beter is. Deze werd geslacht en verdeeld tussen de teams, de een vond het lekker, de ander niet zo. De avond valt en we zitten nog lang na te genieten, in slippers, korte broek, mooie verhalen, en zeegeruis op de achtergrond.
De volgende morgen nemen Peter & Maarten een duik in de oceaan als ochtenddouche, heerlijk wakker worden! De tweede dag sahara is niet veel anders, maar nu met meer zandstormen en vechtende tweewiel aangedreven auto’s, die ook vandaag meerdere malen vast komen zitten, naja..je kan goed zien wie er wel goed kan sturen, en wie niet. De 4x4s hebben een makkie en makken het zelfspannend door af en toe een losse zandduin in te rijden. Ook rijdt er een Ami mee, deze was al eerder halfdoorgezakt maar gaat vandaag nog verder, met een flink aantal spanbanden wordt de carrossorie bij elkaar gehouden en gaat hij op de sleep verder achter onze Go2Dakar patrol.
Sávonds hebben we weer een camping,…al zijn er geen faciliteiten en is het eigenlijk geen camping te noemen. Wat er wel is zijn 6 landcruisers vol met mannetjes met wapens die onze campingplaats omsingelt hebben, voor onze bescherming gelukkig.
De derde morgen springen er nog meer in de oceaan. We vervolgen onze weg langs het strand van de atlantische oceaan, rijden langs de waterlijn, lekker hard en er komen er maar weinig vast te zitten. Na 60km duiken we weer terug de weg op, om niet veel later aan te komen in Nouakachott, de hoofdstad van Mauritanie, een heel vervallen bedoeling. We kunnen eindelijk weer douchen, ookal is het koud, dat maakt ons niet uit. Ook kunnen we even de website updaten, maar een biertje drinken zit er niet in hier….alcohol is amper te verkrijgen in dit land. Morgen rijden we naar Senegal.